Tajemnica starego wieszaka

Działalność na rzecz miasta

Mieczysław Siuchniński i Roman Stobiecki byli nie tylko doskonałymi przedsiębiorcami i kupcami, którzy otworzyli pierwszy polski dom towarowy w Bydgoszczy ale także zasłużonymi dla Bydgoszczy obywatelami, którzy w znaczący sposób przysłużyli się rozwojowi miasta w trudnej sytuacji odzyskiwania przez Polskę niepodległości i w czasie budowania wolnej Polski po roku 1920.

„Panowie Siuchniński i Stobiecki (…) zawsze znaleźli czas do pracy społecznej. (…) W pracy społecznej udzielają się niemniej małżonki. (…) Nie ma prawie imprezy społecznej czy dobroczynnej na których pp. Siuchnińska i Stobiecka nie byłyby gospodyniami.” – pisano w „Gazecie Bydgoskiej” 1 marca 1927 r.

Mieczysław Siuchniński

MIECZYSŁAW SIUCHNIŃSKI urodził się 16.01. 1874 r. w Bylicach w zaborze rosyjskim. Syn Antoniego i Małgorzaty. Wychował się na Kujawach. Od 1902 r. wraz z Romanem Stobieckim prowadził przedsiębiorstwo handlowe”Siuchniński & Stobiecki” a  od 1912 r. pierwszy polski Dom Towarowy „Siuchniński & Stobiecki”. Bydgoszczy.  W efektywny sposób zaangażował się w działalność na rzecz życia narodowego.  W wyniku protestu niemieckiej prasy wytoczono im proces sądowy i nałożono karę grzywny. M.Siuchniński był członkiem popularnego w latach międzywojennych Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”oraz Towarzystwa Śpiewu „Halka”. W znaczący sposób angażował się w działalność instytucji kupieckich działających w Bydgoszczy: Towarzystwa Przemysłowego oraz Koła Kupiecko – Towarzyskiego. Był współzałożycielem Towarzystwa Kupców oraz Domu Polskiego w Bydgoszczy. W okresie międzywojennym był pełnił funkcję sędziego handlowego i oraz członka komisji szacunkowej podatku obrotowego i dochodowego. Zmarł 6.06. 1936 r.

 

roman-stobieckiok

ROMAN STOBIECKI urodził się w Pleszewie 12.01.1877 r. Był synem Pelagii i Antoniego. Ojciec był rzeźnikiem i restauratorem w Ostrowie. W Bydgoszczy zamieszkał w 1902 r. Był niezwykle aktywnym obywatelem Bydgoszczy. Od 1902 roku prowadził wraz z Mieczysławem Siuchnińskim przedsiębiorstwo handlowe „Siuchniński & Stobiecki” oraz pierwszy polski Dom Towarowy w mieście. Był założycielem Towarzystwa Kupców w którym w latach 1911 – 1919 pełnił funkcję prezesa lub wiceprezesa. W 1919 r. jako przedstawiciel Towarzystwa Kupców był współzałożycielem Związku Towarzystw Kupieckich Obwodu Nadnoteckiego. Jego wieloletnia działalność w Towarzystwie Śpiewu „Halka” została nagrodzona honorowym członkostwem. Wspierał Dom Polski a także działał na rzecz kościoła św.Trójcy, poręczając kościelne weksle. Działał także w Towarzystwie Przemysłowców, Bractwie Strzeleckim a także Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”. Reprezentował polskie interesy w niemieckim magistracie i Izbie Handlowo – Przemysłowej. Po odzyskaniu niepodległości włączył się do polskich działań narodowych. Był członkiem polskiej rady ludowej Bydgoszczy. W roku 1920 powierzono mu zadanie nadzorowania dekoracji miasta podczas uroczystości przejęcia Bydgoszczy przez Polskę. Od 1923 r. był „rzeczoznawcą dla wełny surowej”  a od 1932 „rzeczoznawcą dla towarów włóknistych”. Był też członkiem kuratorium Szkoły Handlowej Izby Handlowo – Przemysłowej. W końcu lat 30-tych reprezentował kupiectwo bydgoskie w Związku Towarzystw Kupieckich w Grudziądzu. Działał w  Komitecie Obywatelskim Niesienia Pomocy Bezrobotnym w Bydgoszczy.

Roman Stobiecki zgromadził duży zbiór monet i wyrobów cynowych. Po wojnie został on przekazany do muzeum miejskiego. Był założycielem i pierwszym prezesem Towarzystwa Numizmatycznego w Bydgoszczy. Ufundował nagrodę honorową podczas regat wioślarskich w 1927 r. W 1928 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Wybuch II Wojny Światowej przerwał aktywną działalność Romana Stobieckiego. Jesienią 1939 r.  ukrywał się przed aresztowaniem przez Niemców. Po roku 1945 nie wznowił już działalności gospodarczej. Aktywnie włączył się w początkowe prace organizacyjne kupiectwa pomorskiego, jednak nigdy nie wszedł do nowych władz. Jako „senior kupiectwa polskiego” był zapraszany na pierwsze zebrania Zrzeszenia Kupców Samodzielnych w 1945 r.  W 1949 r. został odznaczony Złotą Honorową Odznaką Kupiecką. Nadal wspierał Muzeum, przekazując do niego własne zbiory. Zmarł 6.05.1961 r.

Źródło:

Biogramy opracowane przez Stanisława Błażejewskiego udostępnione przez A.M. Staniszewskich

„Dzisiejsi jubilaci” [W] „Gazeta Bydgoska” 1.03.1927